راه‌اندازی پروژه های نفت و گاز

درخواست کن، باور کن ، دریافت کن.

كارشناسان راه انداز تاسیسات نفت و گاز عمدتا مهندسین شیمی با تجربه بالای عملیاتی میباشند و با در نظر گرفتن دیدگاه فنی  و نوع  كاری كه  با آن مرتبط میباشند، میبایست مختصری از وظایف بعضی بخش های فنی دیگر  را بدانند. به طور مثال باید اطلاعاتی راجع به سیستم های كنترل  و نقشه های فرآیندی را دانسته  و به طور قطع از نحوه عملیات بهره برداری و طرز كار وسایل مورد احتیاج اعم از تجهیزات ابزار دقیق ، پمپها، توربینها ، شیرهای مختلف و غیره ، سررشته كافی داشته باشند  و در این صورت است كه با نظر بهتری مسائل را حل نموده و بازدهی كار چندین برابر خواهد بود .

عملكرد صحیح و اتخاذ تصمیمات بموقع گروه های راه اندازی امر بسیار مهم در راهبری و رسیدن به اهداف پروژه بشمار میرود و لذا سعی شده است در حد مقدور و بضاعت علمی خود آنچه را كه میدانستیم در طبق اخلاص نهاده و تقدیم نمائیم، باشد كه مقبول تبع ایشان افتد.

 


گروت ریزی Grouting

مخلوطهای گروت آماده جهت مصارف مختلفی چون، زیر صفحه ستونها، آنکربلتها، نصب ریل ماشین آلات، برینگ پلها، بلتها، ریلها، حایل ها و...  کاربردی دارند.  این گروتها به گونه ای طراحی شده اند که توان جذب نیروهای وارده و انتقال آنها به بخش زیرکار را داشته باشند.
برای مثال در هنگام نصب انواع ماشین آلات نیروهای وراده از آنها توسط گروت یا ملات به فنداسیون بتنی منتقل می گردند.  ملاتها و گروتها موجب حصول مقاومتهای مطلوب و مطمئن و همچنین اتصال پایدار بین ملات و سازه ای که قرار است بر روی آن گروت یا ملات قرارگیرد از یکطرف و سطح زیرکار از طرف دیگر می گردند.

بطور کلی دو روش ملات ریزی در داخل حفرات در محل اتصال آنکرو وجود دارد که عبارتند از :

الف – گروت یا ملات خشک (Dry-pack Mortar) : در این روش ملات با استفاده از نیروی تراکمیTamping جایگذاری می شود.  

ب – گروت یا ملات سیال (Flow Mortar) : بعلت روانی در هنگام ریختن، گروت یا ملات خود به خود جایگذاری می شود.  

هرچند مصرف گروت یا ملاتهای نوع خشک بطور کاملاً رضایت بخشی در عمل در کارهای ساختمانی بکار برده می شود ولی این روش جایگذاری همیشه روش مناسبی نیست، به همین خاطر است که در عمل تمایل به استفاده از روش ملات سیال رو به افزونی دارد.  روش ملات سیال در محلهایی که حفرات تقریباً بسته و مسدود و غیر قابل دسترسی بوده بیرون از آن، گروت کاری براحتی امکان پذیر نیست کاربرد فراوان دارد.  

ملاتهای گروت طراحی شده برای گروت کاری می بایست پاسخگوی کاربردها، عملکردها و نیازهای مشخصی همچون موارد زیر باشند.  

-          قوام یافته و سیال باشد و در حالت معمولی جاری شود.  

-          دچار جداشدگی آب و سنگدانه از هم نشده و ته نشین نشود.  

-          دچار جمع شدگی قابل ملاحظه نگردد.  

-          توان نگهداری آب ملات بتنی و سیمان را داشته باشد.  

-          در حداقل زمان به مقاومت مطلوب دست یابد.  

زیرکار سیمانی می بایست :

-         عاری از هر گونه چربی یا گرد و غبار، روغن و مواد آلوده باشد.  

-         عاری از هرگونه روغن قالب و مواد عمل آورنده باشد.  

-         عاری از هرگونه پوسته و بخشهای سست و لق باشد.  

-         عاری از پوسته سیمانی و دوغاب سیمان باشد.  

زیرکارهای فلزی می بایست :

-  عاری از هرگونه روغن، چربی، گرد و غبار و مواد آلوده باشند.  

-  عاری از لایه های پوسته ورقه شده باشند.  

روشهای آماده سازی سطوح زیرکار

انتخاب نوع روش آماده سازی سطوح زیرکار به عواملی چون :

شرایط زیرکار، امکانات محلی و نوع ملات مصرفی بستگی دارد.  سطح قدیمی را می توان با استفاده از روشهای زیر آماده کرد.  

-     سند بلاست نمودن، واتربلاست شدید، قلم و چکش کاری، مضرس کردن و خراش دادن سطوح، خراشیدن و زبر کردن سطوح عامل اصلی پیوند و چسبندگی ملات با سطح زیر کار است.  

-     باید به این نکته توجه داشت که زیرکردن بیش از اندازه سطوح موجب جلوگیری از روان شدن ملات بر روی سطح می گردد.  

   رطوبت در بتن زیرکار

 هنگامیکه زیرکار از نوع بتنی، ملات سیمایی و یا ملات سیمانی اصلاح شده با مواد پلیمری باشد، مرطوب بودن زیرکار الزمی است.  اشباع کردن زیرکار از آب موجب جلوگیری ازخشک شدن ملات مصرفی (در اثر جذب آب ملات توسط زیرکار) شده و باعث افزایش چسبندگی می گردد.  

سطح زیرکار خشک موجب از دست رفتن آب ملات و مایع پلیمری آن می گردد که نتیجه آن، ضعیف شدن چسبندگی در محل اتصال است.  مدت زمان مرطوب نگه داشتن زیرکار به درجه جذب آب زیرکاربستگی داشته و بایستی مقدار آب مازاد را قبل از ملات ریزی با استفاده از پمپ، اسفنج، فشارباد، دستگاه و کیوم و...  جمع آوری کرد.  

 قالب گذاری

طراحی قالبها باید به گو. نه ای باشد که در حین گروت و ملات ریزی هیچگونه تغییر و جابجایی در آنها بوجود نیاید.  قالبها راباید بالاتر از سطح گروت کاری در نظر گرفت.  این مقدار اضافی راباید برای اطراف نیز در نظر گرفت.  در گروت و ملات ریزی بایستی اطمینان حاصل نمود که هوای محبوس درون ملات از آن خارج شود.  

پس باید روزنه های باز را در سمت مخالف محل گروت و یا ملات ریزی و یا در گوشه ها و زاویه ها تعبیه نمود.  این روزنه ها محلی برای بررسی گروت و ملات ریزی در حین کار خواهند بود.  

ژوینهای موجود در قالبها و یا هر نوع وسیله فاصله دهنده در محل اتصال قالبها، زیرکار با محلهای نصب و سوار کردن باید برای جلوگیری از نشت شیره ملات مسدود شوند.  برای اینکه این قالبها براحتی باز شوند می توان از مواد رها کننده قالب همچون روغن قالب با کیفیت بالا استفاده به عمل آورد و از مواد پارافینی نیز برای ملاتهای اپوکسی استفاده کرد.  

رعایت نکات زیر الزامی است :

-     مواد تشکیل دهنده ملات از قبل آماده شده سیمانی خشک و یا مصالح سنگی بخش اپوکسی را باید تماماً در یک ظرف خالی کرد و کاملاً مخلوط نمود تا در اثر جابجایی در حمل و نقل ته نشینی در آن بوجود نیاید.  

-         اصلاح نمودن مخلوط نسبت بندی شده توسط مواد افزودنی دیرگیر یا زودگیر مجاز نمی باشد.  

-         ملاتهای مایع را باید با سرعت کم مخلوط نمود تا از هوادهی به درون مخلوط ملات جلوگیری به عمل آید.  در چنین حالاتی حبابهای هوای وارد شده به درون ملات بر روی سطح ملات مایع آمده و در هنگام نصب صفحه ستونها و ماشین آلات موجب کاهش اتصالات بین ملات آنها می گردد.  در صورتیکه امکان داشته باشد بهتر است تا عمل هواگیری (Ventilater) از مخلوط ملات بصورت محدود انجام شود.  

کارگذاری مخلوط (ملات ریزی)

هنگام گروت ریزی در زیر صفحه ستونها و...  باید محل ریختن کاملاً از ملات پر شود.  ملات سیمانی باید بطور پیوسته ریخته شود.  چنانچه از فشار ملات ریزی کاسته شود، به حالت شل (Sluggish) در آمده و نهایتاً روانی آن از بین رفته و روان کردن مجدد آن مشکل خواهد بود.  

در این رابطه ملات رزینهای مصنوعی دارای مصرف راحتری هستند.  این ملاتها در هنگام ریخته شدن به شکل آهسته و مطمین در جریان خواهند بود تا اینکه به بخش مقابل قالب برسند.  حتی در صورتیکه عمل ریختن ملات به دلیلی متوقف شود به محض اینکه ملات جدید ریخنه شود ملات قبلی شروع به حرکت می کند.  

برای اینکه مابین سطح ملات ریخته شده و زیر صفحه ستون فاصله ای بوجود نیاید سطح ملات ریخته شده از سطح زیرین صفحه ستون پایین تر بیاید.  

برای اینکه جریان روان ملات در زیرصفحه ستون به سادگی امکان پذیر باشد باید اعمال زیر را به انجام رسانید :

کوبیدن ملات با استفاده از میله اسلامپ و یا یک قطعه چوب از محل ریختن ملات (روزنه)

کوبیدن آرام بر روی پهلوهای قالب بوسیله چکش

عمل آوری

تمامی ملاتهای سیمانی و اپوکسی برای اینکه از تبخیر سریع رطوبت در امان باشند باید عمل آوری شوند.  عمل آوردن ملات با استفاده از مواد پوشش دهنده (کیورینگ) و یا با استفاده از گونی خیس پس از ریختن ملات به انجام می رسد و با توجه به شرایط آب و هوایی سه روز ادامه می یابد.  در این میان ملاتهای اپوکسی احتیاج به عمل آوری خاصی ندارند.  

نمونه کاربردی ملات گروت مایع

نصب زیر سری ماشین آلات

ملات و گروت مایع به انکر بولت نمودن زیر صفحه ماشین آلات، باید توان جذب نیروهای اساتیکی و دینامیکی و انتقال آنها از ملات به زیرکار بتنی را داشته باشد.  انواع تنشهای کششی، برشی، فشاری و بار دینامیکی ممکن است بیش از اندازه بار استاتیکی باشند.  برای اطمینان از اینکه بار وارده تماماً به زیر کار انتقال می یابد باید چسبندگی بین صفحه زیرسری و ملات مناسب باشد.  به همین خاطر است که باید از تمرکز تنشهای منطقه ای جلوگیری کرد پس در نتیجه ملات باید عاری از هر نوع حباب هوا بوده و دارای قوام و روانی مطلوب باشد.  ملات نیز باید بصورت پیوسته و بدون توقف به انجام برسد.  

باید توجه داشت که قبل از گروت ریزی اطراف انکربلتها، گروت کاری شوند و پس از آن ملات زیر صفحه در یک مرحله ریخته شود.  

پی (فوتینگ) ستونها و دیوارهای حایل

در این نوع زیرکار، ملات و گروت تنها نقش جذب نیرو و انتقال بارهای استاتیکی را ایفا می کنند

صفحه ستونهای فولادی

در مکانهاییکه اندازه های فوتینگ مناسب باشند پیشنهاد می شود از روش جای دادن مواد خشک (Dry pack) برای اجرای گروت و یا ملات کاری استفاده شود.  اگر قرار بر این باشد که زیر صفحه ستونها از ملات مایع پر شود باید حتی الامکان از آب آوری و ایجاد حباب هوا در ملات جلوگیری بعمل آید.  

ستونها پیش ساخته بتنی با آرماتورهای اتصال آماده

در این حالت باید اطمینان حاصل نمود که حفره های طراحی شده به شکل مناسبی گروت کاری شده اند.  این نوع انکرها می توانند به دو صورت به انجام رسند.  

-     این طرح از نظر تکنیکی ترجیح داده می شود.  زیرا اتصال فولاد به بتن بهتر کنترل شده و مطمئن تر است.  

-      اثر توقف در حین ملات ریزی در کل ملات ریزی دارای کمترین حساسیت می باشد.  

انکربلتها

برای گروت کاری انکربلتها و پن ها، مخلوط ملات باید به حد کافی قوام و روانی داشته باشد تا سطح اتصال بلتها و جداره حفره ها را بخوبی آغشته از مواد چسبنده نماید.  حفرات تعبیه شده باید به اندازه ای باشند تا فاصله کافی برای جریان یافتن ملات در اطراف بلت را مهیا نمایند.  حداقل فاصله بین شفقت بلت با جداره حفره باید تقریباً سه برابر بزرگترین اندازه دانه بندی موجود در مخلوط ملات باشد.  

الف) افزودن مخلوط سنگی درشت دانه به ملات مخلوط شده

با توجه به اندازه حفرات می توان از مصالح سنگی با اندازه های متفاوت استفاده کرد(اندازه های...، 32-16، 16-8، 8-4 میلیمتر).  مقدار مصالح سنگی درشت دانه بسته به درجه کارایی مورد نظر تعیین می شود و معمولاً بین 10% تا 50% (وزنی) مخلوط آماده می باشد.  سنگدانه های گرد گوشه و صاف، کارایی بهتری را بوجود می آورند.  

ب) پر کردن حفرات از قبل

بجای افزودن مصالح سنگی درشت دانه به ملات مخلوط آماده می توان از روش دیگری نیز استفاده کرد.  در این روش حفره با مصالح سنگی درشت تا یک ارتفاع مشخص پر شده و بر روی آن ملات ریخته می شود.  این عمل در چند مرحله صورت می گیرد تا حفره پر شود.  

برای استفاده از این روش که در اجرای Epoxy Grout گروت سیمان اصلاح شده با پلیمر توصیه می شود.  

ابتدا ملات مخلوط آماده را داخل حفره ریخته و پس از آن مصالح سنگی بر روی ملات ریخته شده و در نهایت نیز عمل اختلاط ملات و سنگدانه به انجام می رسد.  

عملیات فوق را باید مرحله به مرحله تا پر شدن حفره به انجام رساند.


. بازرسی حین نصب و راه اندازی جرثقیل ها :

معمولا بازرسی های لازم  در حین نصب پس از Final Assembly   و قبل از قرار گرفتن در سرویس صورت می پذیرد .

در بازرسی حین نصب موارد زیر می بایست رعایت گردند :

1-     پس از حمل اجزاء جرثقیل به سایت می بایست بسته بندی جرثقیلها درحضور نماینده شركت بازرسی باز شوند و قبل از نصب می بایست تیر حمالها ، ریلها ، توازی ریلهای حركت طولی ، وضعیت راهروها (Walk Way ) و نردبانهای دسترسی مورد بازرسی قرار گیرند .

1-                تستهای عایق  : پس از نصب قبل از اتصال جرثقیل به منبع انرژی ، میزان عایق سیستمهای الكتریكی باید تست گردد و تمام فاز ها باید برای تمام اجزاء سیستم و اجزاء حركـتی چـك گردند

2-         بررسی سیستم Earth    : در این حالت باید مقاومت Earth هر دستگاه تست گردد تا بیش از 0.5 Ω  نباشد .

4-   تستهای عملكردی (Functional Tests )  :  وقتی جرثقیل به منبع انرژی وصل شد باید تستهایی جهت اطمینان از صحت عملكرد كنترلها ، سوئیچها ، كنتاكتورها ، رله ها و سایر وسایل اطمینان حاصل شود . عملكرد و نحوه قرار گیری ترمزها و لیمیت سوئیچ ها باید چك و تست شوند و اطمینان حاصل گردد كه مواردایمنی وسیستم های اضطراری بصورت صحیح كار می كنند . عملكردی حركت جرثقیل در رنج عملیاتی باید چك گردد .

5-  تستهای اضافه بار ( Overload Tests )   : در حالت كلی جرثقیل طوری باید تست گردد كه هر جزء بالابرنده و جرثقیل در حالت كلی با بار % 125 ( SWL ) تحمل داشته باشد . در طول تستها حركتهای جرثقیل باید به شرح زیر تست گردد .

a)  اجزاء بالابرنده (Lifting Units ) : اجزاء بالابرنده می بایست تحت شرایط اضافی بار تست شوند .

b)  ترولی : ترولی می بایست از یك انتهای پل به انتهای دیگر متصل باشد .

c)   حركت طولی  ( Long Travel ): جرثقیل به اندازه كافی باید حركت داده شود تا اطمینان حاصل گردد كه هر دندانه چرخدنده حركت طولی در حالت اضافه بار تحمل می كند .                   

 6-  پس از انجام تستها می بایست از عدم وجود ترك ، دفرمگی ، آسیب دیدگی رنگ كه عملكرد و ایمنی جرثقیل را تحت تاثیر قرار می دهد اطمینان حاصل كرد و باید مطمئن شد كه هیچیك از اتصالات و پیچها باز نمی باشند .

7-   تست خیز ( Deflection Test ) : تست خیز باید بر روی پل جرثقیل صورت پذیرد.

8-  تستهای عملكردی (  Performance Test  ) : تستهای عملكردی می بایست در تمام جهات حركت جرثقیل صورت پذیرد تا پس از انجام این تستها مطمئن شد كه كلیه قطعات می توانند در سرعتهای تعیین شده و تلرانسهای مجاز حركت كنند ، این تلرانسها می تواند 10%± ولتاژ و فركانس طراحی می باشد .

در هنگام این تستها می بایست عملكرد صحیح مكانیزمها و ترمزها مشخص گردد.این تستها باید بر اساس دستورالعمل سازنده صورت پذیرد .

 

9-  ماركینگ ( Marking )

   I.      میزان بار مجاز (Safe Working Load )  : بر روی پل باید میزان بار مجاز نوشته شود بطوریكه از پایین جرثقیل قابل مشاهده باشد . میزان بار مجاز و تناژ جرثقیل نیز بر حسب تن یا كلیوگرم ذكر گردد . اگر بیش از یك بالابر بر روی جرثقیل نصب شده باشد باید ظرفیت هر یك بر روی پل جرثقیل نوشته شود كه از پایین قابل خواندن باشد .

 II.      مشخصات جرثقیل  ( Crane Identification ) : جرثقیل می بایست بصورت دائمی دارای مشخصات زیر باشد كه بر روی پل نوشته شده باشد .

a)  نام شركت سازنده و آرم اختصاری شركت

b)  شماره سریال سازنده

c)   سال ساخت جرثقیل

d)  گروه كاری جرثقیل

e)   گروه كاری هر مكانیزم باید مشخص شود

هرگونه تعمیر یا تعویض قطعات باید براساس دستور العمل تعمیرات سازنده صورت پذیرد .

                                         

10 –  اطلاعات فنی  (Technical Information ) : سازنده می بایست قبل از تحویل جرثقیل مدارك زیر را آماده سازد :

a)  كلیه نقشه ها كه نشان دهنده جرئیات كلیه ابعاد و اندازه ها باشد .

b)  نقشه های سیم كشی ها

c)   دستورالعمل كار با جرثقیل و تعمیرات

11-  گواهینامه های تست : كلیه گواهینامه ها مربوط به اجزاء جرثقیل می بایست در اختیار خریدار قرار گیرد .



همه پیوندها
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات